Kom je ook weer terug?

De deur gaat open en daar is Bram van bijna 1 jaar oud. Bram wordt vastgehouden door mama en vanuit zijn blije blik interpreteer ik dat hij zin heeft in de dag. Ik zeg goedemorgen, aai Bram over zijn hoofdje en vraag hoe het gaat. Mama vertelt dat ze een goed weekend hebben gehad en bij oma op bezoek zijn geweest. Bram was wel eenkennig, wanneer mama even wegging en hij alleen bij oma achterbleef. Wanneer bij het afscheid mama Bram aan mij wil overdragen en ik hem wil aanpakken, snap ik meteen wat mama bedoelt. Bram moet huilen en houdt zijn mama stevig vast. Mama zegt Bram en mij gedag. Ik zeg tegen Bram: ‘Je ziet mama straks weer. Mama gaat nu werken en Bram gaat gezellig hier spelen. Komt goed.’ Met een vrolijke, hoge stem zeg ik ‘Ga maar zwaaien naar mama’. En samen zwaaien we naar mama.

Ouders geruststellen

Wanneer ik Bram meeneem naar het raam en naar buiten wijs, zeg ik enthousiast: ‘Kijk, allemaal bomen en zie je de auto?’ en dan nog enthousiaster: ‘Oh, kijk! Een vogel.’ Bram is binnen no time alweer vrolijk. Afleiding helpt! ‘Kom, ga lekker aan tafel zitten’, zeg ik tegen Bram. Ik pak een puzzel en ga zelf, iets verder weg van Bram, op de iPad Bram aanmelden. Ik stuur de papa en mama van Bram via de app gelijk een foto van een tevreden puzzelende Bram. Als ik even later de was wil wegbrengen en tegen Bram zeg dat ik zo weer terug ben en juf Ria bij hem is, hoor ik eenmaal op de gang Bram huilen. Weer teruggekomen, zie ik Bram zijn gezichtsuitdrukking spontaan veranderen naar die van een tevreden jongetje, dat weer lekker verder gaat met zijn puzzel. Nu heeft Bram gezien dat ik, zoals beloofd, terug ben gekomen en ik moet toch wel zeggen, stiekem is het ook wel fijn om gemist te worden.

Een goed begin, is het…

Een volgende ochtend op werk sta ik te praten met een collega en wie staat er opeens naast mij? Een vrolijke Bram, met zijn armpjes omhoog gestrekt om door mij opgetild te worden voor een dikke goedemorgen-knuffel. Dat is een leuk begin van de dag!

Vertrouwde gezichten

In deze eenkennigheidsfase gaat Bram zijn voorkeur uit naar de personen die hij het meest ziet, hoe lief hij de anderen, zoals oma of andere juffen ook vindt. Bij een overdracht van de ene naar de andere vertrouwde persoon helpt een kort maar bewust afscheid. Wanneer een kind verlegen of bang doet naar vreemden, is het juist een mooi moment om te leren anderen in te schatten en te kunnen vertrouwen. Zo kun je een kind vanaf je schoot of arm, die al vertrouwd is voor het kind, laten kennismaken met een vreemde. En laten zien dat deze vreemde voor jou bekend en vertrouwd is.  Zo leert een kind dat je ook weer terugkomt als je even weg bent.

Mirjam van Vulpen (25) is pm’er bij een kinderdagverblijf van Partou in de regio Utrecht en blogt enthousiast over de hoogtepunten in haar dagelijks werk. Ze geeft ook muziekles aan kinderen van 0 tot 4 jaar en pakt daarvoor maar wat graag haar gitaar erbij.

Partou kinderopvang maakt gebruik van functionele en analytische cookies en vergelijkbare technieken. Met de cookies volgen wij en derde partijen jouw internetgedrag binnen partou.nl. Hiermee kunnen we je beter helpen en tonen we advertenties op andere websites of social media op basis van jouw interesse. Als je verdergaat op onze website gaan we ervan uit dat je dat goed vindt. Meer weten? Bekijk onze cookiepagina

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten